Bazı insanlar vardır, hayatınızda öyle bir yer ederler ki yokluklarındaki boşluk doldurulamaz. Bu sene öyle insanlar tanıdım işte ben. Öyle çok sevdim.

"Ölümler bürokrasiyi beklemiyor!

İşçi sağlığı ve iş güvenliği koşullarına uygun olmayan şekilde çalıştırıldıkları kot kumlama işi sonucu silikozis hastalığına yakalanan işçiler birer birer ölüyor. Silikozis, evde otururken, sokakta gezerken yakalanabileceğiniz bir hastalık değil. Bu bir meslek hastalığı, yani çalışma koşullarının sebep olduğu bir hastalık."

Kot Kumlama İşçileri Dayanışma Komitesi

Bu yağmurda biraz "yaz" iyi geldi. Hatta içim açıldı. Paolo Nutini iyi ki yapmış bu şarkıyı. Klibini pek bir sevdim. Şeker bile sevmezken biraz "candy" istedim.

"just give me some candy before i go"

"Üzülme"

der Mevlana ve devam eder

"Kaybettiğin her şey başka bir surette geri döner."

350 ppm.

Sınırı Geçme
Harekete Geç!

24 Ekim'den sonra 12 Aralık'ta tekrar.

Bazen belediye otobüslerinden nefret eder hâle geliyorum. Ne vaktinde gelir, ne bir şey! Zam yaparken sıkıntı yok ama daha doğru düzgün hatları ayarlayamıyorlar. Belediyeciliği iki direk arasına bayrak asmak zanneden zihniyetle bu iş nereye kadar gidebilir ki? Arada metro, vapur gibi kurtarıcı seçenekler var da nefes alabiliyoruz. O da her yere değil maalesef.

Olympos yol şarkılarından..

Dünya Aids Günü

fotoğraf: İlgün BÜYÜKBAŞ

Herkes fark etsin diye sokaklardaydık.

Pozitif Yaşam Derneği, İzmir Vosvos Sevenler Derneği, Ege Üniversitesi Bisiklet Topluluğu ve daha birçok gönüllü insan..

Yapacak bir şeylerin olması harika ama insan bazen kendini de alıp gitmek istiyor. Çünkü bazen ne kadar uğraşsam da yetiş(tir)emiyorum. Tam anlamıyla ne aileme, ne arkadaşlarıma, ne de kendime vakit ayırabiliyorum. Daha okumam gereken onca makale ve kitap varken şimdi de bunları yazıyorum. Biraz silkelenmenin vakti geldi sanırım. Oysa sadece sıcacık odamda film izlemek istiyorum.