Bu şarkı ilk çıktığında last.fm'den dinlemiştim.
PJ & JP ortak yapımı my "black hearted love".

I'd like to take you to a place I know

Bu ara eskilerden gidiyorum hep. Ortaokuldayken gazeteler kuponla cep telefonu dağıtırdı. En çok Nokia 5110, Ericsson T10 ve Alcateller kalmış aklımda. Nokyaların renk renk kapakları olurdu hatta. Sonra manasız bir şekilde –kız erkek fark etmeden- birbirine durmadan çağrı atmak vardı ya da kamuya açık alanlarda zil sesi melodilerini –seviye5te- teker teker dinlemek filan. Artık yok neyse ki.

“Memento” yu izleyenler hatırlayacaktır.

David Bowie “Something in the Air”

İlkokuldayken hemen hemen her okul çıkışında köşedeki tekelciden bir “Kinder Country” alırdım. Neden sonra artık Türkiye’ye gelmemeye başladı. Bir daha da görmemiştim o çikolatalardan. Ta ki geçen sene ilk yurtdışına çıktığım ana kadar. Markete atıştırmak için bir şeyler almaya girmiştik. Paket aynı, isim ” Kinder Cereali”. Hemen aldım 10luklardan birkaç tane. Hala bir paketini saklarım. Yerken okul günlerim, arkadaşlarım, çocukluğum gelmişti aklıma. Pek sevinmiştim o an.

Feysbuk’a kıl olup bir türlü üye olmuyordum, sonra sırf –uzun zamandır habersiz olduğum- birkaç arkadaşımı bulabilmek için girdim. Buldum da. Kimi Münih’te, kimi Paris, kimi İstanbul’da. Her biri bir yerde. Nihayetinde, tekrar karşılaşmak güzeldi. Hepsiyle.

Sakin ve güzel bir şarkı; Air - Playground Love.

Eskiden ilk ya da ortaokulda anket defteri doldurma alışkanlığı vardı. Tüm sorularını benim yazdığım bir defter de ben hazırlamıştım. Böyle bir tezgâh hazırlanmasının tek sebebi sevdiğin kız ya da oğlan çocuğu hakkında bilgi almak ya da seni sevdiğini itiraf ettirmekti ki artık o da rahatlasın sen de!

Babamla birlikte pazar keyfimiz, TRT'nin western sinema kuşağı! Bu filmlerde iyiler, kötüler, çirkinler bir de John Wayne vardır. Kızılderililer, kanun kaçakları, şerifler ve kovboylardan ya da at arabaları ve buharlı trenlerden hiç bahsetmiyorum bile. Malum "Vahşi Batı".

Haftanın şarkısı kolpası bu kez cumartesiye denk geldi.

Bilindik bir parça, farklı bir yorum. Daha ağır, daha yoğun.

Leela James- Don't Speak

Olympus'tan çıkan ilk karelerden. Renkler hiç fena sayılmaz. Bu filmden çıkan fotoğraflar arasında en sevdiğimi burada da paylaşmak istedim. Mavi mavi, ferah ferah.

fotoğraf: S. GENÇ

Burası, Urla. Beni her daim mutlu eden yerlerden biri.

Mayıs da geldi!
Zaten bir "mayıs"ı, bir de "eylül"ü seviyorum. Yani bir "ilk", bir de "son" bahar! Yeniden başlamak gibi her ikisi de! Hatta eylülü çocuğuma isim olarak bile verebilirim ama mayıs olmaz. Bizim orda mayıs diye sığır gübresine derler çünkü.

Konudan sapmayalım ve o yüzden bu ayın ilk pazarında -yine- güzel bir şarkı verelim. Hava da çok güzel, hazır güneş de var. Tiril tiril bir şey olsun. Koop, Ane Brun ile söylesin o zaman; Koop Island Blues!

1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü Kutlu Olsun !

"1 Mayıs 1977 yılında 500 bin işçinin katılımıyla tarihin en görkemli mitingi yapılmıştı. Saat 19.00 sularında dönemin DİSK başkanı Kemal Türkler konuşmasına henüz başlamıştı ki, Taksim meydanındaki en yüksek bina olan o zamanki adıyla Intercontinental Oteli, bugünkü adı ile The Marmara Oteli’nin üst katlarından yüz binlerce insanın üstüne ateş açıldı...34 kişi yaşamını yitirdi, yaklaşık 130 kişi de yaralandı. 470 kişi göz altına alındı fakat hiçbirinin olayla ilgisi kurulamadı."*


1 Mayıs 2009: Ateş açanlar halen bulunamamış ve olay aydınlatılamamıştır.

(Yer: İstanbul, Fotoğraf: AA- Salih Zeki Fazlıoğlu)

(Yer: Van, Fotoğraf- AA-Ahmet İzgi)

*Kaynak: Cumhuriyet Gazetesi