İlkokuldayken hemen hemen her okul çıkışında köşedeki tekelciden bir “Kinder Country” alırdım. Neden sonra artık Türkiye’ye gelmemeye başladı. Bir daha da görmemiştim o çikolatalardan. Ta ki geçen sene ilk yurtdışına çıktığım ana kadar. Markete atıştırmak için bir şeyler almaya girmiştik. Paket aynı, isim ” Kinder Cereali”. Hemen aldım 10luklardan birkaç tane. Hala bir paketini saklarım. Yerken okul günlerim, arkadaşlarım, çocukluğum gelmişti aklıma. Pek sevinmiştim o an.

Feysbuk’a kıl olup bir türlü üye olmuyordum, sonra sırf –uzun zamandır habersiz olduğum- birkaç arkadaşımı bulabilmek için girdim. Buldum da. Kimi Münih’te, kimi Paris, kimi İstanbul’da. Her biri bir yerde. Nihayetinde, tekrar karşılaşmak güzeldi. Hepsiyle.